Hee allemaal!

Ik had het vorige verhaal helemaal getypt, foto's erbij gedaan en verstuurd... Kom ik er de volgende dag achter dat het helemaal niet op internet staat!! Dus hierbij alsnog een verlag van de afgelopen 1,5 week, ga er maar eens goed voor zitten!

Allereerst mijn persoonlijke gevoel op dit moment; het gaat super goed met me en ik begin me hier steeds meer op mijn plek te voelen. Een aanmerking hierij is wel dat ik op het moment verschrikkelijke last heb van beten van die kleine beestjes. Ik kan er even niet meer op komen hoe ze heten, maar ze zitten in matrassen. Waarschijnlijk zaten ze in het matras van het hostel waar ik dit weekend heb geslapen. Ik heb denk ik ongeveer 30 tot 40 rode bulten die constant jeuken, met name op de kuiten heb ik er veel... Maar dat even over mijn grootste ergenis op dit moment ;)

Laat ik verder gaan waar ik gebleven was; donderdag 15 april. Ik zou die dag stage lopen en voor het eerst vanaf mijn huis naar mijn stageadres gaan. Ik heb gezorgd voor genoeg (klein-) geld, want ze hebben nooit geld terug hier en hield een witte taxi aan. Deze ongelofelijke hufter dacht een voordeeltje uit de verloren blonde toeriste te halen en heeft een mega onweg genomen naar mijn stage adres. Hoppa, 45 egyptische ponden ipv de 25. Deze eikel sprak enkel Arabisch en mijn arabisch sprekende kennisen namen hun telefoons niet op (doen ze nooit wanneer je ze nodig hebt). Ik voelde me zoooo machteloos en ik was echt woest, maar ik kon niets doen. Uiteindelijk heb ik hem zijn geld gegeven en ben boos weggelopen. Sindsdien probeer ik óf een witte taxi te nemen die mij begrijpt óf een zwarte taxi waarmee je de prijzen van te voren af kan spreken. Er zijn hier namelijk twee soorten taxi's, de witte hebben een meter en met de zwarte moet je van tevoren een prijs afspreken. De zwarte kan je dus alleen gebruiken als je ongeveer weet wat de ritprijs is.

Maargoed, dat was het belangrijkste op donderdag en toen kwam het weekend, dat is hier op vrijdag en zaterdag. Vrijdag ben ik met Juliana, mijn huisgenootje uit Brazilie, naar Saqqara geweest waar de trappiramide is (zie foto's). Je blijft je verbazen, ookal weet je dat iedereen het zich afvraagt, maar hoe hebben ze die dingen ooit zo hoog kunnen maken?! Ook hebben we hier voor een prikkie een ritje op een kameel heen en weer gemaakt! Wat was dat een ervaring, heel grappig en super tof!! Ook zijn we naar Memphis geweest, een plaats waar vroeger een belangrijke stad heeft gestaan, maar daar is op het moment niet veel interessants te beleven... 's avonds hebben we met een hele groep AIESECers Juliana's verjaardag gevierd (ze werd 26) en hier heb ik veel anderen leren kennen. Het werd een gezellige en wat late avond (je moet samen met taxi's terug, dus je kan pas terug als anderen ook willen), waardoor ik op zaterdag niet veel meer heb gedaan... :)

Zondag had ik een soort meeting met mensen van de lokale AIESEC hier en moest ik vertellen wat ik van hun ideeen en voorstellen vond. Echt een behoorlijke oninteressante middag voor mij en eigenlijk een beetje verspilling mijn tijd hier... Maar ach, ik heb weer wat gezichten leren kennen en dat is altijd handig.

Maandag tot woensdag heb ik stage gelopen en dat is tot nu toe totaal anders dan dat ik had verwacht. Allereerst kunnen de kinderen, zoals ik al eerder zei, totaal geen Engels. Ten tweede is het deze week 2x voorgekomen dat van de tweede klas slechts 1 kind op kwam dagen, waardoor ik mijn dure taxi's alleen kon besteden aan lesgeven aan één groepje kinderen. Behoorlijke teleurstelling. Ten derde vertelden ze mij daar dat het vanaf nu waarschijnlijk vaker voor gaat komen dat kinderen niet op komen dagen omdat de kinderen hier in mei allemaal toetsen moeten maken. Ten slotte gaat alles binnen de NGO met een traagheid van jewelste, waardoor ik tot nu toe meer tijd op Hotmail door heb gebracht dan dat ik echt iets heb gedaan... Morgen ga ik weer naar stage, kijken of ze een alternatief voor me hebben gevonden om te doen en anders moet ik kijken of ik wat anders kan vinden om erbij te doen hier in Cairo. Maar tot nu toe ziet het er niet naar uit dat ik me echt ga vervelen hier, want er is altijd wel wat te doen :)

Er was mij gevraagd door een vriendin van Livia (mijn huisgenoot uit Slowakije) of ik op de school waar zij les geeft op donderdag een presentatie wilde geven over Nederland. Op donderdag ben ik vrij, dus ik dacht waarom niet en er zouden meer mensen een presentatie houden (naast Livia, zijzelf en ik). Maar ook dit viel tegen; wij waren de enigen en het voelde behoorlijk nutteloos. De kinderen wisten niets van topografie waardoor het moeilijk is om ook maar iets duidelijk te maken over Nederland. Je moet toch op zijn minst weten waar het ligt...

Dan weer even een leuke paragraaf over mijn trip van afgelopen weekend naar Siwa! Een prachtige oase in het oosten van Egypte. Denk niet dat een oase uit vijfpalmbomen, een plasje water, een ezel en een huisje bestaat, nee, Siwa beslaat echt een serieus stuk land en heeft meer dan 20.000 inwoners. De inwoners proberen de orginele cultuur te behouden, wat hun tot nu toe aardig lijkt te lukken. Er zijn meer ezels dan auto's en vrouwen komen het huis eigenlijk niet uit... Maargoed. De bustrip daarheen was verschrikkelijk, namelijk 10 uur door een dorre woestijn, maar het was het allemaal meer dan waard! In Siwa hebben we eerst gegeten aan Lake Siwa onder allemaal palmbomen en met een mooi uitzicht over het meer. Ook hebben we het oude centrum van Siwa bekeken, waar nu niemand meer woont :P Daarna hebben we ons omgekleed in ons hotel (wat er prima uitzag, alleen kwam ik dus pas later achter die beesten in mijn bed) om een jeepsafari door ‘the Great Sand Sea' a.k.a. de woestijn te maken. En dat was echt gaaf! Het was als een ongecontroleerde achtbaan; je wist niet wat er achter de heuvel kwam en wanneer de chauffeur er voor koos om een bocht te maken. Mam, ik moest vaak aan je denken, want ik denk dat jij deze rit niet had overleefd ;) Soms gingen we gewoon recht naar beneden een mega zandberg af! Echt heel gaaf! Daarna hebben we gezandboard, precies wat je denkt wat het is; op een board van de heuvel af :) En denk niet dat het mini heuveltjes zijn, neeeeee dit zijn echt serieuze heuvels! Het was verschrikkelijk om weer naar boven te klimmen... Het is moeilijk om de diepte's en hoogtes over te brengen op foto's maar ik heb een poging gedaan. Daarna hebben we allereerst heerlijk gechilled in een ‘hotspring'. Een natuurlijke warme waterbron midden in de woestijn die verschrikkelijk naar rotte eieren stonk... Toen zijn we naar een ‘coldspring' gegaan, een soort meertje midden in de woestijn. Het was heerlijk om hier in te zwemmen en echt surrealistisch met al die zandduinen om je heen. Na te hebben genoten van een zonsondergang zijn we naar een camp gegaan waar we lekker hebben gegeten en bij het kampvuur hebben gezeten. Ik en een aantal andere meiden waren echt kapot van de trip en de hele dag, dus wij zijn vroeg ons bedje in gedoken. Ik deelde de kamer met Alex, een Canadees meisje die vlakbij mij in Maadi woont.

De volgende dag hebben we een aantal oude plekken bezocht in Siwa. De ‘mountain of the death' waar allemaal oude graftombes zitten van ongeveer 2800 jaar oud, de ‘temple of oracle' wat eigenlijk behoorlijk is afgetakeld, waardoor je je slecht kan voorstellen hoe het er vroeger uit moet hebben gezien en ‘Cleopratra's bath', nog een warmspring. Cleopatra's bad viel mij eigenlijk wat tegen, maar hier heb ik uit eindelijk gezellig gekaart met de rest van de groep die ook niet wou zwemmen. En toen zijn we aan onze weg terug begonnen, want de eerste 300 km moest de bus afleggen voor zonsondergang, omdat er uiteraard geen lantarnpalen zijn. Ik paste mijn grote lichaam (ik ben echt een reus hier in Egypte...) niet meer in de bus omdat er een politieman uit Siwa mee moest, dus mocht ik met de tourguides Karim en Achmed en de fotograaf Pablo mee in hun auto. Dit was een luxe, namelijk; genoeg ruimte, fijne stoelen en airco en daarnaast gingen wij veel sneller dan de bus ( zo'n 150 km per uur tegenover nog geen 100). Toen bleek dat wij het kustplaatsje Marsa Matruh zouden halen voor zonsondergang, besloten we daar een stop te maken zodat Pablo foto's kon maken van de zonsondergang aan de zee. Hier hebben we ook heerlijk gegeten; lokale versgevangen vis, super lekker! En ondanks waren wij deze omweg en megapauze waren wij eerder in Cairo dan de bus... Hihi, hiermee heb ik het echt getroffen!

Vandaag is een feestdag in Egypte, het is zoveel jaar geleden dat de Sinaï werd bevrijd, dus iedereen is vrij. Ik heb niet zoveel gedaan, wat bijgekomen en gewassen. Morgen weer naar stage en kijken wat ze dan voor mij in petto hebben!

Ik hoop dat jullie dit niet een te saai en lang verhaal vonden en als dat wel zo is, zeg het gerust, dan zal ik het de volgende x wat inkorten ;)

Oh ik kom er net achter dat de computer hier mijn camera niet herkent :( De foto's zullen dus nog even op zich laten wachten, maar ze komen er snel aan!! Deze foto's wil ik jullie niet onthouden namelijk ;)

En dikke zoen vanuit Cairo,

Eline