Hey guys!

Hier ben ik weer, helemaal fris en fruitig (hmmm misschien dat toch niet helemaal) en klaar voor een nieuw verhaaltje!

Laat ik bij beginnen bij waar mijn vorige verhaaltje op hield; the ups and downs. Uiteindelijk met heel veel gedoe, gezeur, geduw en getrek mijn bed bemachtigd in het appartement. Niet dat mijn huisgenoten mij tegenhielden, nee, AIESEC hier is niet echt wat je er van verwacht. Sowieso is dat kenmerkend voor Egyptenaren; er valt niet echt goed afspraken mee te maken. Wanneer ze vandaag zeggen, gebeurt het morgen. En wanneer ze over een uur zeggen, is het over 2 uur. En soms zijn ze wel weer op tijd en stipt. Dus dat is af en toe ff lastig. Maar zodra je er een beetje je draai in kan vinden (zo als ik nu steeds meer) voelt het al veel beter! In ieder geval is het wel heel irritant.

Er zijn hier eigenlijk een paar dingen niet zoals ik had verwacht;

1. Zoals ik al zei; AIESEC hier moet je niet veel van verwachten, je kan beter proberen zelf iets te regelen of met oplossingen te komen dan hun in te schakelen.
2. De supermarkt is duur. Ongeveer even duur als in NL. Ik heb keus uit 2, maar deze schijnen de duursten te zijn in Cairo. De Albert Heijns zegmaar, terwijl er ook nog heel veel Aldi's en Lidl's zijn, alleen heb ik geen idee waar ik die kan vinden en hoe die heten. Dus leven is relatief duur hier.
3. De kosten om op mijn stage te komen zijn veel hoger dan ik had verwacht (3 a 4 euro enkele reis, reken maar uit hoeveel dat kost per dag x per week x 8 weken) - daar wordt je niet blij van. Laten we zeggen, waarschijnlijk zou het meer dan 200 euro worden. Daardoor was nu mijn plan om 4 dagen in de week stage te gaan lopen, maar heel misschien worden het er zelfs 3... Ik vind het echt te veel geld om er nog meer aan te besteden terwijl je hier voor dat geld heel goed andere dingen kan doen.
4. Zondag zou mijn eerste stage dag zijn, maar het bleek alleen een rondleiding te zijn... Ze zou mij zondag bellen, maar uiteindelijk heb ik er maandag zelf achter aan moeten bellen en ben ik vandaag pas begonnen met stage lopen!
5. Mijn stage is korter per dag. Ik loop nu van 2 tot 5 stage van maandag tot donderdag. Maandag tot woensdag heb ik twee keer een groep van 4 kids voor anderhalf uur. And that's it. Ik heb altijd dezelfde kids, dat is dan wel weer fijn, maar ze gooien me echt in het diepe. De kinderen kunnen zeer beperkt Engels, dus het is ontzettend lastig om ze ook maar iets duidelijk te maken... Wordt nog moeilijk. Op donderdag zal ik admistratief werk gaan doen... Geen idee wat dat in houdt, dat ga ik morgen ondervinden.
6. Het weer is lang niet zo heet als ik had verwacht, ik heb het hier soms zelfs koud!! Onverwacht positief puntje.

Okey, nou is het tijd voor leuk nieuws ;) Nadat ik zondag niets had gehoord van mijn stage had ik het helemaal gehad met Egyptenaren en besloot ik voor mezelf te kiezen! Mijn huisgenootje had verteld dat er een metrostation in de buurt was en dat je voor 1 pond (= 15 eurocent ofzo) overal heen kon! Dus ik op zoek. Ben ik helemaal naar de verkeerde gestuurd, het volgende station, maar ik had hem mooi wel!
Ik ben toen naar koptisch Cairo geweest. Daar waren allemaal oude kerkjes, straatjes en een oude synagoge. Het was ontzettend fijn om daar te zijn, vooral de rust daar is geweldig! Verder verwijs ik jullie door naar de foto's! Op gegeven moment begon er een soort mis en toen heb ik nog een foto van een man met een hoge witte hoed genomen, maar ik heb geen idee wat er aan de hand was haha! Hier ontmoette ik Suzan, een oude Britse dame van over de 70 die er op uit was om de wereld te zien! Geweldige vrouw en ik ben samen met haar ook nog naar een moskee gegaan. Daarna heeft haar privechauffeur mij voor mijn deur afgezet ;)

's avonds ben ik nog met Livi naar het centrum van Maadi geweest, de suburb waar ik woon. Hier heeft ze mij allemaal handige winkeltjes laten zien. Livi is tot nu toe echt mijn buddy hier een beetje geweest, ookal weet ik zeker dat zij dat niet helemaal zo voelt ;) Zij heeft me hier echt op weg geholpen!!! Soms kan ze ook een beetje deprimerend werken in de trant van; oooh ja dat gebeurd zo vaak, wen er maar aan, het wordt nog erger! Maar als je daar doorheen kijkt, is het echt een schat!

Gister dacht ik nog even leuk naar downtown Cairo te gaan, maar dat stelt echt niets voor... Allereerst was er het Egyptisch museum (ROZE!), waar ik een andere keer nog heen ga. Hier heb ik toch nog wel een foto van genomen, want je mag geen camera's mee naar binnen nemen. Ten tweede was er Mogamma, een heel lelijk gebouw waar je heen moet om visa's te regelen (schijnt bekent te staan om zijn lelijkheid). En er is er een bekende moskee, maar die was dicht voor een begrafenis... Daar moet ik dus nog een keer heen :P

Mijn plannen verder; morgen stage, vrijdag piramides kijken in Saqqara met andere interns en daarna verjaardagsfeest van mijn huisgenootje! Zondag ga ik waarschijnlijk AIESECers helpen met ideeen voor een soort congres, alhoewel ik daar niet heel veel zin in heb... Ik zie nog wel. Afzeggen kan hier altijd nog ;)

Dikke kus vanuit Cairo!

PS) Opa, je bent de tofste opa omdat je dit via internet ook allemaal bij kan houden! Iedereen die ik er over vertel, staat er van te kijken :) Sorry voor alle spelfouten, speciaal voor u, maar ik kan er hier niet echt goed op letten... Al helemaal nu ik Engels spreek en denk, maar ondertussen Nederlands aan het schrijven ben.