Als muggen uit de lucht vallen...
Hee allemaal!
Het is alweer een tijdje dat ik heb geschreven, dus ik zal even moeten graven in mijn geheugen. Ah ik was gebleven bij begin mei! (Sorry alvast voor als weer een te lang verhaal wordt!) Vrijdag 7 mei was er eenafscheidsfeestje voor eenAIESECer op een jacht.Het was toen zo heet dat het echt heerlijk was op de boot! 's Avonds zijn we ook nog uitgeweest naar Cairo Jazzclub, maar laat was het niet geworden. Ik had het na een tijdje wel gezien en was ook kapot van de hele (hete) dag.
De rest van de dagen weet ik niet precies hoe ik doorgekomen ben. Ik ben nog wat naar stage geweest, maar daar doe ik eignelijk ook niet echt wat... Het wordt namelijk met de week erger en erger. Ik begin nu een beetje het idee te krijgen dat ik hier meer tot last ben dan een aanwinst en dat hoeft nou ook weer niet. Hoe het zit met de website is namelijk een beetje onduidelijk. Hij moet wel veranderd worden, maar dat gaat wel weer geld kosten en kan dat dan weer wel? En het grappigste is nog dat hier bij de NGO nog een meisje, Meaghan uitCanada,vrijwilligerswerk is komen doen. Wel via een andere organisatie overigens en zezou de kinderen hier viool leren spelen. Maar dat gaat natuurlijk niet als er geen kinderen zijn. Dus ga ik me nu maar met haar proberen te vermaken en samen de website te verbeteren en door te drukken.
Dinsdag de 11e begon ik me ziek te voelen en mijn temperatuur ging omhoog, maar dat was nog maar het begin. Ik vond het verschrikkelijk, vooral omdat Mark die nacht zou komen, maar ik probeerde zo goed als het ging te rusten en te eten. Alleen kwam alles er aan alle kanten uit (smakelijk he?). Toen hij kwam voelde ik me nog aardig, maar woensdag werd het steeds erger. Op het ergste punt had ik 40 graden koorts en ben ik zelfs een keer flauwgevallen toen ik naar de wc rende. Ik heb toen toch maar contact gezocht met Nada, mijn AIESEC contactpersoon.Haar moeder bleek dokter te zijn en verwees me naar het ziekenhuis. Nada heeft Mark en mij opgehaald en naar het ziekenhuis gebracht. Dankzij de goede contacten van haar moeder konden we gelijk doorlopen en kreeg ik al snel een dokter aan mijn bed. Hij stelde mij een aantal vragen en volgens mij werd de uiteindelijke diagnose een bacterie in mijn spijsvertering. Na 2x misgeprikt te hebben nam de zuster bloed van me af en werd er een infuus aangesloten. Uiteinderlijk heb ik er 3 gehad. Hierna voelde ik me al stukken beter, maar nog wel een beetje duizelig. Eten ging alleen nog steeds zeer moeilijk. Ze gaven mij antibiotica en een koortsremmers mee. Donderdag begon ik mij al beter te voelen en gelukkig durfde ik het uiteindelijk 's avonds zelfsaan om even met Mark Cairo in te gaan.We zijn toen eerst felucca, soort zeilboot, gaan varen over de Nijl. Dit was heerlijk en gelukkig trok ik het allemaal nog aardig :) Ik ben echt heel erg blij dat Mark er was en me met alles heeft geholpen! Ik ben echt super lastig als ik ziek ben, maar hij kon mijn gecommandeer aan en heeft eten in mij gepropt om me weer op gang te krijgen. Ik denk niet dat ik zo snel beter was geworden zonder hem...
De volgende ochtend vroeg vertrokken Mark en ik naar Luxor en gelukkig kon ik het allemaal goed aan. Hier aangekomen was het behoorlijk heet, maar zijn we 's avonds toch nog de Luxor Tempel gaan bekijken. Dit was het eerste wat we zagen en het was behoolijk groot en indrukwekkend. Even grappig weetje is dat bij de ingang van deze tempel 2 grote pilaren horen te staan, maar dat de Fransen er een hebben gejat en in Parijs neer hebben gezet (Cleopatra's needle heet het geloof ik daar).De volgende dag zijn we naar westoever van de Nijl gegaan. Hier is de wereldberoemde Koningsvallei en ontzettend veel tempels. Wij zijn eerst naar de tempel van Hatseput geweest. Deze tempel is tegen een enorme klifwand opgebouwd en ziet er nog steeds superstrak uit. Daarna zijn we naar de Koningsvallei gegaan. Helaas heb ik hier mijn camera in moeten leveren, dus hier zijn geen foto's van. We zijn hier onder andere in de tombe van Toetankamon geweest. Dit valt toch weer beetje tegen als je ziet wat je er voor terug krijgt, maar we hebben toch wel mooi zijn tombe en mummie gezien! Daarna zijn we nog 3 andere tombes in geweest. Sommige gingen heel diep de grond in en waren echt een gangenstelsel. De schilderingen op de muren leken soms getekend met stiften, dat was wel raar... Hierna zijn we naar het Ramsesseum geweest. Onze chauffeur vertelde ons dat het niet echt de moeite waard was om entreegeld voor te betalen en dit advies hebben we ter harte genomen. Van een afstandje was het al goed te bekijken en kreeg je een goede indruk van hoe het er uit zag. Ten slotte hebben we twee kolossen gezien, twee enorme beelden! (Ben de naam vergeten)Jammer genoeg waren ze behoorlijk afgebrokkeld, maar ze waren echt reuzen! Een indrukkwekkende, maar ook hete dag! Dat bleek wel toen we 's avonds gingenpinnen om het avondeten te kunnen betalen, zag Mark een mug uit de lucht vallen. Toch wel bewijsje dat het wel echtheel heet was ;)De laatste dag zijn we naar de tempels van Karnak geweest.De grootste tempel hier is de tempel van Amun, deoppergod. De tempel bestaatweer uit tempels voor andere goden enbeslaat echt een reusachtig oppervlak!In een stuk van de tempel staan reusachtige pilaren, die waren met name indrukwekkend. De rest van deze dag hebben we heerlijk bij het zwembad van het hotel gehangen :)En 's avonds vlogen we weer terug naar Cairo.
De maandag hebben we doorgebracht in het Egyptisch museum. Ik was hier al geweest, maar ik ging met plezier nog een keer. Elkekeer ontdek je weer nieuwe dingen en het wordt ook aangeraden om ertwee keer heen te gaan. Mark vond het vooral heel zielig dat ik daar in mijn eentje rondgedoold had :P En dinsdag zijn we naar de piramides van Giza geweest. Dit zijn de piramides de grootste en bekendste piramides. We zijn ook in de grootste, de piramide van Cheops,door allemaal nauwe, smalle en lagebenauwde gangentjes geklommen.Dat was een behoorlijke ervaring en omdatMark en ik niet de kleinsten zijn, ook zeker niet de meest comfortabele klim:PMaar het was zeker de moeite waard! 'sAvonds hebben we nog lekker gegeten en waterpijp gerookt in een tentjein Cairo. Waterpijp hoort er echt bij hier en wordt hier 'sheesha' genoemd. Maar daarna moestMark weer zijn spullen pakken... Hetwas echt eenheerlijke week samen en ik hoop dat er nog meer van dit soort tripjes samen komen :) Alleen hoop ik dat ik danniet ziek ben :P
De dagen daarna was het weer even wennen, ik stond er weer alleen voor. Ik ben nog naar mijn stage geweest, maar zoals ik al zeiword iker elke keer als ik er heen ga meer moedeloos van. Ik voel me daar nu een soort van accessoire... Zoals wikipedia dat mooi verwoordt; een bijkomend, niet-noodzakelijk iets, dat behoort bij een wel noodzakelijk goed of zaak. Ze hebben op het moment gewoon geen duidelijke taak voor mij en ze zijn ook niet echt bereid om te helpen met dingen die ik wel zou kunnen doen. Naja goed, het is nog maar twee weken, maar daar ben ik dan ook zeer blij om.
Het afgelopen weekend heb ik veel met Martyna, mijn Poolse kamergenootje, opgetrokken. Vrijdag hebben we in Cairo falafel gehaald en opgegeten bij het waterpijptentje waar Mark en ik hadden gezeten. Hier kwam ik een Amerikaanse Egyptenaar tegen die ik met Mark ook had gezien. Hij heeft even aan onze tafel gezeten envertelde dat hij papyrus verkocht en of wij het wilden zien. In zijn winkel kon je zien hoe het gemaakt werd en hij heeft een heel mooi verkooppraatje gehouden. Uiteindelijk heb ik dan ook 'papyrus' gekocht, maar het is nog de vraag of het echt is. Dit kan namelijk niemand zeggen behalve echte kenners. Als het neppe papyrus is ben ik ZWAAR afgezet, maar als het wel echte is, dan was het eigenlijk ook een beetje aan de hoge kant. Ach omgerekend is het maar 10 euro... Maargoed het is wel een mooi plaatje ;) Zaterdag zijn we samen naar Citystars, de grootste mall in Cairo, geweest. Hij ligt aan de andere kant van de stad (helaas) maar we hadden een lift van een vriendin van Martyna.Ik dacht bij H&M, Zara of Mango wel een nieuw leuk shirtje te kunnen scoren, maar helaas... Alles is hier echt veel te duur. Zelfs H&M shirtjes liggen al gauw richting de 20 euro!! En dan heb ik het nog over de goedkoopste flut shirtjes. Dat wordt maar weer shoppen als ik over twee weken terug ben.Daarna hebben we nog Egyptisch gelunched bij een goede vriend van Martyna en zijn we weer met de metro naar huis gegaan.
Vandaag is weer een beetje een niets dagje. Hopelijk belt straks Alice,een Australisch meisje,mij wat nu aan het backpacken is. Mijn oude huisgenoot had haar ontmoet in Jordanie en op het moment reist ze door Egypte. Ze was al eerder een paar dagen in Cairo en het leek haar heerlijk om gewoon lekker te koken en televisie te kijken :P En aangezien dat hier gewoon kan, heb ik haar gezegd dat ze altijd welkom is. En nou komt ze dus misschien vandaag!
Nou dat was het weer. Over 2 weken zit ik weer thuis. Wel gek hoor, maar ik heb er ook wel ontzettend veel zin in eigenlijk. Ik voel me hier niet heel erg op mijn plek en heb ook weinig te doen... Daarnaast is Nederland toch best een fijn landje om in te leven en wonen daar eignelijk alle vrienden en familie. Dit weekend ga ik waarschijnlijk nog een trip maken naar de zwarte en de witte woenstijn, lijkt me heel gaaf!!! En dan nog een paar dagen en dan ben ik weer thuis!
Foto's komen weer later, want deze computer is langzaam en ik doe het liever vanaf mijn stageadres... Liefs en tot snel allemaal!!
xxxx
Egypt = crazy!
Salaam alykum!
Het verhaal hield de vorige keer op na de geweldige trip naar Siwa! Daarna moest ik 3 dagen werken, dus dat werd weer even wat anders. Fris en fruitig ging ik maandag aan de slag met mijn les Engels, dat ging prima. Toen werd het dinsdag en zou ik de kids computerlessen moeten geven. Maar dat gaat eigenlijk niet, omdat ik niets uit kan leggen hoe het werkt, behalve met een tolk erbij. En dat werkt niet goed, vind ik zelf en dus ik wou met ze knutselen en dat heb ik toen ook gedaan.Na deze les kwamen mijn collega's met het geweldige nieuws dat de kinderen toetsen hebben in mei (dat wist ik al) en dat mijn klassen daardoor gereduceerd moeten worden. Op dat moment was er sprake van nog maar 1 keer per week, op maandag, maar inmiddels is dat nog minder geworden, namelijknog maar 1 keer, volgende week maandag!! Oke. Behoorlijk vervelend dus. Wat doe ik de rest van de tijd? Nouja, we kunnen wel wat voor je verzinnen... Dus werk ik in mei aan de website. Vandaag ben ik er mee begonnen enik hebal een plan van aanpak. Nounog zien hoeveel ik in mijn tijd hier kan verwezelijken.
Verder ben ik dinsdag uit eten geweest met vrienden van een collega van me. Ze had me uitgenodigd, vet lief! Het werd Indiaas - heb ik volgens mij nog nooit eerder gegeten - en de gerechten deelden we gewoon met elkaar. Een gezellige avond, niet geweldig -want het was een groep die elkaar al goed ken de en daar kom je dan als vreemdeling tussen zitten -maar het was wel gewoon leuk
Woensdag had ik nog stage, ook weer geknutseld... En donderdag ben ik naar het Egyptisch museum geweest! Ontzettend groot, maar zeker de moeite waard. Met name de schatten van Toetankamon zijn zo mooi! Voor de mummies moest je extra betalen en dat heb ik dan ook gedaan -in het kader van als je er toch bent-, maar ik vond het eigenlijk achteraf zonde van mijn geld... Meer dan ongeveer15 oude mensen (oke ze waren wel HEEL oud) gewikkeld in oude doeken was het ook niet. Daar betaal je dan het dubbele in vergelijking met de entrée voor... Beetje vreemd.
Donderdagavond begon het eerste afscheidsfeestje voor mijn huisgenoot Ernest en was een avond metsterke drank. En, ik weet niet wat het is, maar mijn maag kan dat gewoon niet hebben.Deze conclusie heb ik al eerder getrokken, maar werd nu nog eens bevestigd. Geloof me; de drank werd gemixed en ik heb echt niet veel gedronken, maar mijn maag kan wijn en bier beter hebben dan sterke drank. De avond voelde ik mij prima, maar de volgende dag... Vrijdag ging ik namelijk met vier egyptische AIESECers (waaronder mijn contactpersoon Nada) naar de Citadel. Ze kwamen mij al vroeg halen en hadden nog wat eten voor me gehaald. Ik kon dit uit beleefdheid niet weigeren, maar mijn maag vond het te veel worden. Sterke drank, onbekend eten en dan ook nog de Egyptische rijstijl; dat kon hij niet hebben. Ik heb ze laten stoppen langs de weg en de rest kan je wel raden... Ik geneerde me kapot. Vooral omdat zij (de vier Egyptenaren in de auto) waarschijnlijk zelden of nooitdrinken en leg dan maar eens uit waardoor je je zo rot voelt...
's avonds afscheidsfeestje 2 voor Ernest. We gingen naar zijn favoriete uitgaansgelegenheid, maar helaas pindakaas, was daar die avond en helemaal niets aan! Dus na een tijdje daar geweest te zijn (ja we hadden toch entree betaald), zijn we bij iemand thuis maar gaan zitten. Dit vond ik ook niet heel boeiend, haha, en ikben vroeg naar huis gegaan.
Die dag erna heb ik zeer weinig gedaan, wat gewassen en dat soort dingen. En 's avonds was afscheidsfeestje 3. Tja hij is hier toch een jaar geweest, dus heel veel mensen hadden een behoorlijke band met hem ontwikkeld... Zondagochtend vroeg is hij vertrokken naar Spanje en toen waren we dus nog maar met z'n drieen. Maar gisteravond is, nadat ik de hele dag beetje bezig ben geweest met schoonmaken en verhuizen, het Poolse meisje bij ons ingetrokken. Martina heet ze en het is een beetje wennen, maar volgens mij is ze wel een heel lief en oprecht meisje. Ik deel nu met haar een kamer.
Dit was het weer even voor nu. Ik heb voor dit weekend nog geen specifieke plannen, maar voor die week daarna wel want... Mark komt mij vergezellen in Egypte! Hij komt in de nacht van dinsdag op woensdag en vertrekt een week later. Ik heb er echt super veel zin in om hem weer te zien en hem hier alles te laten zien!
Ohja, nog een leuk verhaal! Ik vertelde mijn collega's hier dat ik een vriend had in Nederland en de eerste vraag van hun kant was wanneer we gingen trouwen..! Ik heb maar geantwoord dat de datum nog niet gepland is... Het is soms zo raar om te ervarenhoe culturen van elkaar verschillen, maar dat ze dan ook de verwachting hebben dat jij hetzelfde leven leeft als zij leven wanneer ze 21 zijn. Mijn contactpersoon van AIESEC hier, Nada, gaat waarschijnlijk ook snel trouwen en zij is 22. Helaas is het niet gemakkelijk om deze grote cultuurverschillen aan iedereen uit te leggenenkan je soms maar beter het antwoord geven wat mensen willen horen zonder heftige discussie te krijgen. Dit doe ik met name bij taxicauffeurs en ook alleen als ze er naar vragen, maar dat komt hier op neer; Ben je een Moslim of Christelijk? Ik ben Christelijk. Ben je getrouwd? Ja. Heb je kinderen? Nee. - Dat kinderen gaat me toch echt TE ver om te bevestigen
Nou, doegdoeg iedereen! Over een maandje en een dag zit ik alweer thuis...
xxx vanuit mijn stage adres in Moqattam!
(Voordeel van werken aan de website is wel dat lekker veel op internet kan zitten, hihi)
Piramide, kameel, stage en Siwa!!
Hee allemaal!
Ik had het vorige verhaal helemaal getypt, foto's erbij gedaan en verstuurd... Kom ik er de volgende dag achter dat het helemaal niet op internet staat!! Dus hierbij alsnog een verlag van de afgelopen 1,5 week, ga er maar eens goed voor zitten!
Allereerst mijn persoonlijke gevoel op dit moment; het gaat super goed met me en ik begin me hier steeds meer op mijn plek te voelen. Een aanmerking hierij is wel dat ik op het moment verschrikkelijke last heb van beten van die kleine beestjes. Ik kan er even niet meer op komen hoe ze heten, maar ze zitten in matrassen. Waarschijnlijk zaten ze in het matras van het hostel waar ik dit weekend heb geslapen. Ik heb denk ik ongeveer 30 tot 40 rode bulten die constant jeuken, met name op de kuiten heb ik er veel... Maar dat even over mijn grootste ergenis op dit moment ;)
Laat ik verder gaan waar ik gebleven was; donderdag 15 april. Ik zou die dag stage lopen en voor het eerst vanaf mijn huis naar mijn stageadres gaan. Ik heb gezorgd voor genoeg (klein-) geld, want ze hebben nooit geld terug hier en hield een witte taxi aan. Deze ongelofelijke hufter dacht een voordeeltje uit de verloren blonde toeriste te halen en heeft een mega onweg genomen naar mijn stage adres. Hoppa, 45 egyptische ponden ipv de 25. Deze eikel sprak enkel Arabisch en mijn arabisch sprekende kennisen namen hun telefoons niet op (doen ze nooit wanneer je ze nodig hebt). Ik voelde me zoooo machteloos en ik was echt woest, maar ik kon niets doen. Uiteindelijk heb ik hem zijn geld gegeven en ben boos weggelopen. Sindsdien probeer ik óf een witte taxi te nemen die mij begrijpt óf een zwarte taxi waarmee je de prijzen van te voren af kan spreken. Er zijn hier namelijk twee soorten taxi's, de witte hebben een meter en met de zwarte moet je van tevoren een prijs afspreken. De zwarte kan je dus alleen gebruiken als je ongeveer weet wat de ritprijs is.
Maargoed, dat was het belangrijkste op donderdag en toen kwam het weekend, dat is hier op vrijdag en zaterdag. Vrijdag ben ik met Juliana, mijn huisgenootje uit Brazilie, naar Saqqara geweest waar de trappiramide is (zie foto's). Je blijft je verbazen, ookal weet je dat iedereen het zich afvraagt, maar hoe hebben ze die dingen ooit zo hoog kunnen maken?! Ook hebben we hier voor een prikkie een ritje op een kameel heen en weer gemaakt! Wat was dat een ervaring, heel grappig en super tof!! Ook zijn we naar Memphis geweest, een plaats waar vroeger een belangrijke stad heeft gestaan, maar daar is op het moment niet veel interessants te beleven... 's avonds hebben we met een hele groep AIESECers Juliana's verjaardag gevierd (ze werd 26) en hier heb ik veel anderen leren kennen. Het werd een gezellige en wat late avond (je moet samen met taxi's terug, dus je kan pas terug als anderen ook willen), waardoor ik op zaterdag niet veel meer heb gedaan... :)
Zondag had ik een soort meeting met mensen van de lokale AIESEC hier en moest ik vertellen wat ik van hun ideeen en voorstellen vond. Echt een behoorlijke oninteressante middag voor mij en eigenlijk een beetje verspilling mijn tijd hier... Maar ach, ik heb weer wat gezichten leren kennen en dat is altijd handig.
Maandag tot woensdag heb ik stage gelopen en dat is tot nu toe totaal anders dan dat ik had verwacht. Allereerst kunnen de kinderen, zoals ik al eerder zei, totaal geen Engels. Ten tweede is het deze week 2x voorgekomen dat van de tweede klas slechts 1 kind op kwam dagen, waardoor ik mijn dure taxi's alleen kon besteden aan lesgeven aan één groepje kinderen. Behoorlijke teleurstelling. Ten derde vertelden ze mij daar dat het vanaf nu waarschijnlijk vaker voor gaat komen dat kinderen niet op komen dagen omdat de kinderen hier in mei allemaal toetsen moeten maken. Ten slotte gaat alles binnen de NGO met een traagheid van jewelste, waardoor ik tot nu toe meer tijd op Hotmail door heb gebracht dan dat ik echt iets heb gedaan... Morgen ga ik weer naar stage, kijken of ze een alternatief voor me hebben gevonden om te doen en anders moet ik kijken of ik wat anders kan vinden om erbij te doen hier in Cairo. Maar tot nu toe ziet het er niet naar uit dat ik me echt ga vervelen hier, want er is altijd wel wat te doen :)
Er was mij gevraagd door een vriendin van Livia (mijn huisgenoot uit Slowakije) of ik op de school waar zij les geeft op donderdag een presentatie wilde geven over Nederland. Op donderdag ben ik vrij, dus ik dacht waarom niet en er zouden meer mensen een presentatie houden (naast Livia, zijzelf en ik). Maar ook dit viel tegen; wij waren de enigen en het voelde behoorlijk nutteloos. De kinderen wisten niets van topografie waardoor het moeilijk is om ook maar iets duidelijk te maken over Nederland. Je moet toch op zijn minst weten waar het ligt...
Dan weer even een leuke paragraaf over mijn trip van afgelopen weekend naar Siwa! Een prachtige oase in het oosten van Egypte. Denk niet dat een oase uit vijfpalmbomen, een plasje water, een ezel en een huisje bestaat, nee, Siwa beslaat echt een serieus stuk land en heeft meer dan 20.000 inwoners. De inwoners proberen de orginele cultuur te behouden, wat hun tot nu toe aardig lijkt te lukken. Er zijn meer ezels dan auto's en vrouwen komen het huis eigenlijk niet uit... Maargoed. De bustrip daarheen was verschrikkelijk, namelijk 10 uur door een dorre woestijn, maar het was het allemaal meer dan waard! In Siwa hebben we eerst gegeten aan Lake Siwa onder allemaal palmbomen en met een mooi uitzicht over het meer. Ook hebben we het oude centrum van Siwa bekeken, waar nu niemand meer woont :P Daarna hebben we ons omgekleed in ons hotel (wat er prima uitzag, alleen kwam ik dus pas later achter die beesten in mijn bed) om een jeepsafari door ‘the Great Sand Sea' a.k.a. de woestijn te maken. En dat was echt gaaf! Het was als een ongecontroleerde achtbaan; je wist niet wat er achter de heuvel kwam en wanneer de chauffeur er voor koos om een bocht te maken. Mam, ik moest vaak aan je denken, want ik denk dat jij deze rit niet had overleefd ;) Soms gingen we gewoon recht naar beneden een mega zandberg af! Echt heel gaaf! Daarna hebben we gezandboard, precies wat je denkt wat het is; op een board van de heuvel af :) En denk niet dat het mini heuveltjes zijn, neeeeee dit zijn echt serieuze heuvels! Het was verschrikkelijk om weer naar boven te klimmen... Het is moeilijk om de diepte's en hoogtes over te brengen op foto's maar ik heb een poging gedaan. Daarna hebben we allereerst heerlijk gechilled in een ‘hotspring'. Een natuurlijke warme waterbron midden in de woestijn die verschrikkelijk naar rotte eieren stonk... Toen zijn we naar een ‘coldspring' gegaan, een soort meertje midden in de woestijn. Het was heerlijk om hier in te zwemmen en echt surrealistisch met al die zandduinen om je heen. Na te hebben genoten van een zonsondergang zijn we naar een camp gegaan waar we lekker hebben gegeten en bij het kampvuur hebben gezeten. Ik en een aantal andere meiden waren echt kapot van de trip en de hele dag, dus wij zijn vroeg ons bedje in gedoken. Ik deelde de kamer met Alex, een Canadees meisje die vlakbij mij in Maadi woont.
De volgende dag hebben we een aantal oude plekken bezocht in Siwa. De ‘mountain of the death' waar allemaal oude graftombes zitten van ongeveer 2800 jaar oud, de ‘temple of oracle' wat eigenlijk behoorlijk is afgetakeld, waardoor je je slecht kan voorstellen hoe het er vroeger uit moet hebben gezien en ‘Cleopratra's bath', nog een warmspring. Cleopatra's bad viel mij eigenlijk wat tegen, maar hier heb ik uit eindelijk gezellig gekaart met de rest van de groep die ook niet wou zwemmen. En toen zijn we aan onze weg terug begonnen, want de eerste 300 km moest de bus afleggen voor zonsondergang, omdat er uiteraard geen lantarnpalen zijn. Ik paste mijn grote lichaam (ik ben echt een reus hier in Egypte...) niet meer in de bus omdat er een politieman uit Siwa mee moest, dus mocht ik met de tourguides Karim en Achmed en de fotograaf Pablo mee in hun auto. Dit was een luxe, namelijk; genoeg ruimte, fijne stoelen en airco en daarnaast gingen wij veel sneller dan de bus ( zo'n 150 km per uur tegenover nog geen 100). Toen bleek dat wij het kustplaatsje Marsa Matruh zouden halen voor zonsondergang, besloten we daar een stop te maken zodat Pablo foto's kon maken van de zonsondergang aan de zee. Hier hebben we ook heerlijk gegeten; lokale versgevangen vis, super lekker! En ondanks waren wij deze omweg en megapauze waren wij eerder in Cairo dan de bus... Hihi, hiermee heb ik het echt getroffen!
Vandaag is een feestdag in Egypte, het is zoveel jaar geleden dat de Sinaï werd bevrijd, dus iedereen is vrij. Ik heb niet zoveel gedaan, wat bijgekomen en gewassen. Morgen weer naar stage en kijken wat ze dan voor mij in petto hebben!
Ik hoop dat jullie dit niet een te saai en lang verhaal vonden en als dat wel zo is, zeg het gerust, dan zal ik het de volgende x wat inkorten ;)
Oh ik kom er net achter dat de computer hier mijn camera niet herkent :( De foto's zullen dus nog even op zich laten wachten, maar ze komen er snel aan!! Deze foto's wil ik jullie niet onthouden namelijk ;)
En dikke zoen vanuit Cairo,
Eline
eerste dagen en eerste stagedag
Hey guys!
Hier ben ik weer, helemaal fris en fruitig (hmmm misschien dat toch niet helemaal) en klaar voor een nieuw verhaaltje!
Laat ik bij beginnen bij waar mijn vorige verhaaltje op hield; the ups and downs. Uiteindelijk met heel veel gedoe, gezeur, geduw en getrek mijn bed bemachtigd in het appartement. Niet dat mijn huisgenoten mij tegenhielden, nee, AIESEC hier is niet echt wat je er van verwacht. Sowieso is dat kenmerkend voor Egyptenaren; er valt niet echt goed afspraken mee te maken. Wanneer ze vandaag zeggen, gebeurt het morgen. En wanneer ze over een uur zeggen, is het over 2 uur. En soms zijn ze wel weer op tijd en stipt. Dus dat is af en toe ff lastig. Maar zodra je er een beetje je draai in kan vinden (zo als ik nu steeds meer) voelt het al veel beter! In ieder geval is het wel heel irritant.
Er zijn hier eigenlijk een paar dingen niet zoals ik had verwacht;
- Zoals ik al zei; AIESEC hier moet je niet veel van verwachten, je kan beter proberen zelf iets te regelen of met oplossingen te komen dan hun in te schakelen.
- De supermarkt is duur. Ongeveer even duur als in NL. Ik heb keus uit 2, maar deze schijnen de duursten te zijn in Cairo. De Albert Heijns zegmaar, terwijl er ook nog heel veel Aldi's en Lidl's zijn, alleen heb ik geen idee waar ik die kan vinden en hoe die heten. Dus leven is relatief duur hier.
- De kosten om op mijn stage te komen zijn veel hoger dan ik had verwacht (3 a 4 euro enkele reis, reken maar uit hoeveel dat kost per dag x per week x 8 weken) - daar wordt je niet blij van. Laten we zeggen, waarschijnlijk zou het meer dan 200 euro worden. Daardoor was nu mijn plan om 4 dagen in de week stage te gaan lopen, maar heel misschien worden het er zelfs 3... Ik vind het echt te veel geld om er nog meer aan te besteden terwijl je hier voor dat geld heel goed andere dingen kan doen.
- Zondag zou mijn eerste stage dag zijn, maar het bleek alleen een rondleiding te zijn... Ze zou mij zondag bellen, maar uiteindelijk heb ik er maandag zelf achter aan moeten bellen en ben ik vandaag pas begonnen met stage lopen!
- Mijn stage is korter per dag. Ik loop nu van 2 tot 5 stage van maandag tot donderdag. Maandag tot woensdag heb ik twee keer een groep van 4 kids voor anderhalf uur. And that's it. Ik heb altijd dezelfde kids, dat is dan wel weer fijn, maar ze gooien me echt in het diepe. De kinderen kunnen zeer beperkt Engels, dus het is ontzettend lastig om ze ook maar iets duidelijk te maken... Wordt nog moeilijk. Op donderdag zal ik admistratief werk gaan doen... Geen idee wat dat in houdt, dat ga ik morgen ondervinden.
- Het weer is lang niet zo heet als ik had verwacht, ik heb het hier soms zelfs koud!! Onverwacht positief puntje.
Okey, nou is het tijd voor leuk nieuws ;) Nadat ik zondag niets had gehoord van mijn stage had ik het helemaal gehad met Egyptenaren en besloot ik voor mezelf te kiezen! Mijn huisgenootje had verteld dat er een metrostation in de buurt was en dat je voor 1 pond (= 15 eurocent ofzo) overal heen kon! Dus ik op zoek. Ben ik helemaal naar de verkeerde gestuurd, het volgende station, maar ik had hem mooi wel!
Ik ben toen naar koptisch Cairo geweest. Daar waren allemaal oude kerkjes, straatjes en een oude synagoge. Het was ontzettend fijn om daar te zijn, vooral de rust daar is geweldig! Verder verwijs ik jullie door naar de foto's! Op gegeven moment begon er een soort mis en toen heb ik nog een foto van een man met een hoge witte hoed genomen, maar ik heb geen idee wat er aan de hand was haha! Hier ontmoette ik Suzan, een oude Britse dame van over de 70 die er op uit was om de wereld te zien! Geweldige vrouw en ik ben samen met haar ook nog naar een moskee gegaan. Daarna heeft haar privechauffeur mij voor mijn deur afgezet ;)
's avonds ben ik nog met Livi naar het centrum van Maadi geweest, de suburb waar ik woon. Hier heeft ze mij allemaal handige winkeltjes laten zien. Livi is tot nu toe echt mijn buddy hier een beetje geweest, ookal weet ik zeker dat zij dat niet helemaal zo voelt ;) Zij heeft me hier echt op weg geholpen!!! Soms kan ze ook een beetje deprimerend werken in de trant van; oooh ja dat gebeurd zo vaak, wen er maar aan, het wordt nog erger! Maar als je daar doorheen kijkt, is het echt een schat!
Gister dacht ik nog even leuk naar downtown Cairo te gaan, maar dat stelt echt niets voor... Allereerst was er het Egyptisch museum (ROZE!), waar ik een andere keer nog heen ga. Hier heb ik toch nog wel een foto van genomen, want je mag geen camera's mee naar binnen nemen. Ten tweede was er Mogamma, een heel lelijk gebouw waar je heen moet om visa's te regelen (schijnt bekent te staan om zijn lelijkheid). En er is er een bekende moskee, maar die was dicht voor een begrafenis... Daar moet ik dus nog een keer heen :P
Mijn plannen verder; morgen stage, vrijdag piramides kijken in Saqqara met andere interns en daarna verjaardagsfeest van mijn huisgenootje! Zondag ga ik waarschijnlijk AIESECers helpen met ideeen voor een soort congres, alhoewel ik daar niet heel veel zin in heb... Ik zie nog wel. Afzeggen kan hier altijd nog ;)
Dikke kus vanuit Cairo!
PS) Opa, je bent de tofste opa omdat je dit via internet ook allemaal bij kan houden! Iedereen die ik er over vertel, staat er van te kijken :) Sorry voor alle spelfouten, speciaal voor u, maar ik kan er hier niet echt goed op letten... Al helemaal nu ik Engels spreek en denk, maar ondertussen Nederlands aan het schrijven ben.
First impression
Hee lieve Nederlandertjes!
Gistermiddag ben ik na een lekkere (grote, he mam ;)) Starbucks vertrokken naar mijn vliegtuig. Ik stond toen wel wat wankel op mijn benen met het idee dat ik dit toch helemaal alleen ging doen. Maargoed, na het laatste NLse belletje en smsje toch maar het vliegtuig in. Ik zat bij het raampje (jeeeeej!!) en naast mij zat een Afrikaans vrouwtje van 30 ofzo. De vlucht was prima, lekker filmpje gekeken en ik kwam mijn tijd wel door. Alleen het vliegtuig eten (ik kreeg toch wel..) was echt super ranzig. Met name het kattenvoer wat er ongeveer bij zat, hiervoor verwijs ik u door naar de foto's! Eenmaal aangekomen op het vliegveld een aangenaam temperatuurtje van 19 C, niet te warm dus :) En hop naar immigratiedienst, ging aardig soepel. Na mijn tas ook te hebben gespot, ging ik op zoek naar Nada, mijn contactpersoon hier. Zij stond klaar met 2 andere AIESECers om mij naar het appartement te brengen. De autorit leek een beetje op een computerspelletje van Hidde, maar ik ben heelhuids aangekomen. Maar hier begon het pas...
Mijn appartement is op de 19e verdieping in een complex in Maadi. Hier zitten ook nog 3 andere interns; Livia uit Slowakije, Ernest uit Spanje en Juliana uit Brazilie.Het probleem is dat er zegmaar 5 bedden zijn in 2 kamers. De 3 meiden moeten op een kamer en de jongen, maar de kamer met 3 bedden is eigenlijk te klein voor 3 meiden en de bedden zijn te groot en te breed om te verplaatsen... Hiervoor moet nog een oplossing gevonden worden. Vannacht sliep ik in Juliana's bed, want zij was niet thuis. Ik ben benieuwd wat het nu gaat worden, ik denk met 3 meiden in de kleine kamer, maar ik wil wel heel graag een keer mijn eigen plekje krijgen... :)
Verder was ik gister net hier in Maadi en Livia en Ernest vroegen mij om mee uit te gaan. En ik had geen zin om alleen thuis te kniezen, dus ik ging mee. Er zouden ook nog andere internationalen komen. Uiteindelijk bleek (dat wisten zij ook niet) het een vet hippe bar te zijn!! De buddah bar? Schijnt internationaal wel bekend te zijn. Uiteindelijk waren we met een stuk of 8 mensen, ook uit Duitsland, Tunesie, Oostenrijk en nog wat meer mengsels. Het was super gezellig en ik voelde me gelijk welkom. Ik heb hier helaas zelf geen foto's van, ik was mijn camera vergeten, maar de Duitse jongen heeft wel veel foto's gemaakt, dus ik hoop dat ik hem nog vind op Facebook :)
Ik heb trouwens nog een egyptisch nummer; 0020144243987 . Maar ik heb mijn Nederlandse ook gewoon bij me en daar kan je gewoon voor Nederlands tarief op smsen :)
Oke, ik ga nu wat foto's opladen. Spreek jullie snel, want dit internecafe is echt om de hoek haha!
Liefs Eline vanuit een smogachtig Cairo! (Nu ongeveer 25 graden ofzo :))
Bijna weg!
Lieve familie, vrienden en andere geïnteresseerden!
Op 8 april zal ik vanuit dit koude landje vertrekken naar het zonnige zuiden, om precies te zijn Caïro! Hier zal ik via AIESEC gedurende twee maanden stage lopen bij de NGO Alwan Wa Awtar (http://www.alwan-awtar.org/ ). Deze organisatie heeft als doel om kunst meer onder de aandacht van armekinderen te brengen.Dit gebeurt door de kinderen in aanraking te laten komen met bijvoorbeeld muziek, toneel en knutselspullen waardoor ze hun eigen creativiteit en mogelijkheden leren kennen. Er zijn geen vaste programma's of kinderen die langs komen; elke dag zal anders worden. Ook zal ik de kinderen de basis van het Engels bijbrengen (jawel, ik!
1 april geef ik nog een afstudeer-/afscheids- en vervroegd/verlaat verjaardagsfeestje in de Jij & Wij vanaf een uur of 9! Als je kan, kom dan gezellig langs! Mocht je niet kunnen, wees dan nietgetreurd; ik hou jullie op de hoogte! EN het zijn maar twee maanden; op zaterdag 5 juni ben ik weer op Nederlandse bodem :) Ohja en mijn Skype-adres is eline.breeuwsma- Mocht je me nog eenkeer willen spreken ;)
Liefs Eline